شکستن انحصارِ شاهراه‌های آبی؛ عبور از «تنگه هرمز» با راهبرد تنوع‌بخشی به مسیرهای وارداتی

تغییر بازی در زمین لجستیک

محمدرضا مرتضوی، رئیس کانون انجمن‌های صنایع غذایی ایران، با ترسیم نقشه جدید ورود کالا به کشور، تأکید کرد: ما در سال‌های اخیر آموختیم که امنیت غذایی نباید تنها به یک نقطه یا یک مسیر جغرافیایی گره بخورد. استراتژی جدید ما، توزیع ریسک در گستره وسیعی از ظرفیت‌های ریلی، جاده‌ای و دریایی است.

او با اذعان به جایگاه تاریخی و استراتژیک تنگه هرمز در اقتصاد کشور، تصریح کرد: نمی‌توان کتمان کرد که تنگه هرمز همچنان شاه‌راه اصلی و قلب تپنده تأمین کالا برای کشور است و بخش عمده‌ای از واردات ضروری ما از این مسیر انجام می‌شود؛ اما هنرِ مدیریتِ نوینِ بازرگانی، در هم‌زیستیِ استراتژیک بین این مسیر سنتی و مسیرهای نوظهور است.

پروازِ ظرفیت‌ها در دریای خزر و خطوط ریلی چین

مرتضوی با توصیفی از وضعیت پویای کریدورهای جایگزین، به «آب و تاب» بخشیدن به ظرفیت‌های بلااستفاده سال‌های گذشته اشاره کرد و افزود: امروز دریای خزر دیگر یک حاشیه نیست؛ بلکه به کانون اصلی ترافیک لجستیکی تبدیل شده است. بنادر شمالی کشور این روزها یکی از پرترافیک‌ترین دوره‌های عملیاتی خود را تجربه می‌کنند. در کنار آن، اتصال ریلی به چین که روزگاری در حد تئوری‌های اقتصادی باقی مانده بود، اکنون با حداکثر ظرفیت عملیاتی شده و به‌صورت مستمر در حال نقش‌آفرینی در زنجیره تأمین کشور است.

امنیت پایدار در گرو «انعطاف‌پذیریِ مسیرها»

رئیس کانون انجمن‌های صنایع غذایی ایران در پایان با تأکید بر اینکه این تغییر مسیرها تنها یک انتخاب فنی نیست، بلکه یک «ضرورتِ حیاتی» برای امنیت ملی است، گفت: وقتی سبد مسیرهای وارداتی کشور متنوع باشد، نوسانات ژئوپلیتیک و یا چالش‌های مقطعی در یک نقطه، نمی‌تواند کل زنجیره تأمین غذا را زمین‌گیر کند. ما در حال حرکت به سمتی هستیم که در صورت بروز هرگونه بحران در شریان‌های جنوبی، سیستم لجستیک کشور با استفاده از توانمندی‌های شمالی و ریلی، به‌صورت خودکار و بدون وقفه، جریان کالا را حفظ کند.

خبرنگار : ادمین